Pages

16 Aralık 2016

0 Umut'lu Mektup

Canım,
Sana başka türlü hitap edesim gelmiyor.Biliyorum çok sıradan belki çok ağızda, yine de en sade en candan yolu bu sana seslenmenin.Biliyorsun adını anamam uluorta…
Seni görmeyeli yalnızca birkaç gün oldu, rağmen çok özlediğimi hissedince yazmalıyım dedim, belki oda özlemiştir söyleyemez dedim…
Biliyor musun bombalar düşüyor evlerimize, sokaklarımıza, çocukluğumuzun en sevilen dondurmacısının olduğu yollara.İnsanlar daha bir yalnız sanki çok da mutsuzlar.Hatta biliyorsun bir olay oldumuydu adetten oldu bir kara resim bir bayrak paylaşmak, paylaşmadın mı hedefsin, sevinmişsin farz edilirsin hiç olmadı duyarsız…Mümkün mü acımamak ruhun en derin yerinden.Yine de bu çözümsüzlük hissi kabul edebileceğim bir şey değil.Geçen yaz gittiğim kasabalarda ,çiçek toplamak, bahçeden mandalina aşırmak dışında, kahvehanelerde amcalarla limonata, çay, Türk kahvesi yudumladım ve biliyorsun hep aynısını duydum: barışa özlem….Memleketin en ücra köşesinden dillendirilen ve birleşiveren yedi bölgeden yükselen bir duaydı bu hangi tanrı’ya ya da Allah'a inandığı önemsiz olan hatta belki imansız ya da mezheplerden ırak…Safi Barış…Yok değil ölüm korkusu değil… Sevgiye özlem bence en çok bu…Sokak da insanların yüzlerinde gördüğüm, ürkek annelerin yorgun babaların, okulda koşturup duran gençliğin, plazalar da kaybolan yeni yetme yetişkinlerin, emekli Nazife teyzeyle kocası Hikmet amcanın korkusu hep bu…sevgisizlik…Çok sardı sarmaladı bir deli gömleği çıkılmaz gibi…Ama biliyorum ben, nereden biliyorsun deme, geçecek hepsi…Umudum hep var, hem bize hem memlekete dair...Zannederim sevdamızı sevda yapan da bu...Bir gün huzur tüm vatana hükmedecek insanların ilikleri ısınacak barışın güneşi ile...İşte o zaman ben de senin ellerinden tutup çıkacağım yola: Doğu'nun en nadide topraklarından Trakya'ya köklerimi bulmaya yazmaya yeltendiğim romanı bitirmeye içimde kaybolmayan çocuksu coşku ve insanlığa dair umutla...
Şükür sebebi en çok sevgiye olmalı böyle gözledikçe daha da iyi anlıyorum…Seni özlemeye mahkum olsam da sevgin hep ağır basınca, ölümlü bedenim yok olmadan, seni sevebildiğim için şükrediyorum…
Senin yanında her şey mümkünmüş gibi hissettiğim ana kadar…Hoşça ve benimle kal…

Özlem ve sevda ile
D.




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

♥♥♥her düşünce değerli bizim için ♥♥♥