Pages

8 Ekim 2015

0 Mazi ve Şimdi

 Selam!Haftanın son gününe bir kala, Ankara olağan griliğine bürünmüşken fazla boşlamadan  yazmak istedim...

Geçen ay uzun süredir görüşmediğim çok eski ve değerli bir arkadaşımdan güzel dileklerle dolu bir mail aldım.İnsan ruhuna kıymet verdiklerini kedi yavruları gibi etrafında toplamak istiyor.Ama olmuyor.Yaşam koşulları tüketilen hayat tarzı ve hep yeni insanlarla tanışma durumu belki de elimizdekilerin kıymetini anlamamızda ki engellerden bazılarıdır...Bazen de sadece olması gerekenleri yaşıyoruz ve giderek evriliyoruz...Değişime engel olamamak da lezzetli aslında.

Aldığım mailin içtenliği ne geçen yılları anımsattı ne de kırgınlıkları hortlattı.Atılan İyi niyetli adımlara ve affetmeye bazen unutup bazense yeniden hatırlamaya hepimizin ihtiyacı var.Tabi her zaman böyle olamıyor.Kırılıyoruz kırıyoruz bazen hiç olmadığımız biri gibi davranmayı deniyoruz.İnsanlar bizi kabul etsin korkusuyla ya da insanlar ne der baskısıyla.Ve tüm bunlar olurken en büyük haksızlığı kendimize yaparken ki esas vazgeçişte benliğimizden oluyor...

İyiliğin enerjisine hep inanmak gerek.Netice de biri çıkıyor ve sizi anlıyor siz daha ağzınızı açmadan cümlelerinizi tamamlıyor gözyaşı değil kahkahayı paylaşmanızı sağlıyor sizi siz yapan her noktayı bilmese de sizi olduğunuz gibi kabul ediyor. Bu belki psikiyatrınız belki hocanız belki ailenizden biri yada bir dostunuz...

İşte onlar iyi ki varlar!





Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

♥♥♥her düşünce değerli bizim için ♥♥♥