Pages

23 Aralık 2012

19 TESADÜF DİYE BİR ŞEY YOKTUR.




Günlerdir uyumadan deliler gibi çalışıyorum..
müdür sürekli tepemde...yapmam gereken okadar çok şey var ki saatlerdir hiç bir şey yemediğimi, otel odasındaki komodinin üzerindeki çalar saate bakınca fark ettim.04:12 uçuşa 2 saat var...

....

uyumuşum.oda kapısının sert vuruluşuyla gözlerimi açtım.müdüre hanım tepemde " uçağı kaçırıcaz, acele et" fırçasını çekiyor.birkaç parça eşyamı el çantama sıkıştırdım.banyoya girip yüzüme su çarptım aynadaki kadına bi göz attım..30larımn başında olmamaa rağmen hala fit bir vücut küçük kırışıklıklar ve  dudağımın kenarındaki ukala gülümseyiş...istemeyerek geldiğim bu dört günlük iş seyahati, yine hayal kırıklığıyla sonlanan bi ilişkiden kaçış biletimdi...

müdürün sabırsız söylenmeleri artınca, rujumu tazelediğim gibi topuklu ayakkabılarımı ayağıma geçirdim...dün ki toplantının gerginliği hala geçmemişti.bizi bekleyen taksiye bindiğimizde, birkaç gündür nefes aldığım Antakya' ya hiç "bakmadığımı" fark ettim...

yol çabucak bitti.taksiden kendini önce atan müdürem,aynı hızla hava alan kapısından girip gözden kayboldu.sayısız dosya ve çantalarımla ağır aksak kapıdan geçtim..

Ankara için son çağrı yapılıyordu.ve artık koşmak zorundaydım.müdürün yanına ulaştığımda nefes nefeseydim göz göze gelmemeye çalışarak uçağa bindim.yüzündeki memnuniyetsiz ifadeyi, uçakta yanıma oturmayarak teyit etti.biletini bir yolcuyla değiştirmiş...açıkcası hiç umursamadım.hatta işime geidğini bile söyleyebilirim.pencere kenarındaki koltuğumda rahat rahat çalışabilirdim artık.koltuğa yerleştiğim sırada cep telefonumdaki mesajları yanıtlamam gerektiğini hatırladım.tamda bu sırada birinin bana baktığını hissettim.yinede başımı kaldırmadım.uçak kalkmadan mesajları cevaplamalıydım...

yüzümü telefon ekranından kaldırmamla yan koltuktaki adamla burun buruna gledik.ikimizde şaşırmıştk bikaç saniye konuşamadık.okadar yakındık ki birbirimize  nefes alıp verişini hissedebiliyodum.o birkaç saniyenin devamı utanç dalgalarını bedenimde ve yüzümde hissederek geldi.derhal kafamı çevirdim...

"-sizede iyi yolculuklar.
-teşekkürler....
-iş gezisinde misiniz?çok meşgul görünüyorsunuz
-evet
-bende iş gezisindeyim.bir seminer için gelmiştim.peki siz?
-toplantı sebebiyle burdayız
-ekibinizle mi geldiniz?bir hanfendi daha vardı yanınızda
-evet.
-neyle meşgulum demiştiniz?
-dememiştim.
-haklısınız dememiştiniz"

adamın ukala tavrı sinirimi bozmştu.konuslmamaya karar vermişken tekrar söze girdi.

"-cy finansdasınız sanırım.
-nerden anladınız?
-dosyanızın üzerinde yazıyor
-hmm evet...
-bı kartınızı rica edebiilir miyim?
-böyle bir şeye gerek olduğunu sanmıyorum.
-müşterilere hep böyle mi davranırsınız?Alt tarafı bir kart"

sanırım fazla asabiyet yapıyorum...dosyanın ön gözünden bir kart verip uzattım.

"-merhaba Deniz Hanım.bende Demir.tanıştığımıza çok memnun oldum.burdan ulaşabilir miyim size?
-şirket politikamız gereği özel numaralarımız kartlarda yer almıyor.üstelik oldukça büyük bir şirketiz benim haricimde sizinle ilgilenebilcek sayısız uzmanımız var."

bunları soyledikten sonra koltuğumu ayarladım ve hafif bi şekilde pencereye doğru döndüm.elimdeki dosyalardan birini açtm ve çalışmaya başladım...

yol boyunca bir daha hiç konuşmadık.zaman zaman yüzümde bakışlarını hissettiysemde başımı bir daha hiç kaldırmadım...uçak durduğu sırada kalkmak için hazırlanırken laptop çantamın olmadığını fark ettim.acilen çantamı bulmalıydım.müdürün beni 1 dakika daha bekliycek tahamüllü olmadığını biliyordum...

"-Deniz Hanım çantanız bende.aracınıza gidene kadar ben taşıyabilirim.
-hayır hayır hiç gerek yok.
-size yardım etmeme izin verin lütfen
-gerçekten gerek yok çok acelem var"

beni duymadı bile..okadar hızlı yürüyordu ki nerdeyse koşarak peşinden gittim.bütün ısrarlarıma rağmen çantamı vermemekte inat ediyordu.aksi gibi müdürde ortalarda yoktu...

havalanı çıkışına yaklaştığımızda müdürün sinirden kızarmış yüzünü gördüm

"-aracımız gelmiş.artık çantamı almam gerek.
-Peki
-teşekkür ederim.iyi günler
-Deniz Hanım?
-evet?
-tesadüf diye bir sey yoktur."

orda bir an duraksadım.sözlerini tamamlayınca arkasını döndü ve hızla yürümeye başladı.yağmur başlamıştı...beni bekleyen araca doğru giderken son kez arkasından baktım.sahi kimdi bu adam?




yeni yazdığım hikayenin ilk bölümünü güzel bir pazar akşamında paylaşmak istedim...

tesadüflere inanır mısınız?





19 yorum:

  1. Ben inanınırım. Şu Demir bey devamını getirecek mi diye merak etmekteyim :))

    YanıtlaSil
  2. devamını da bekleriz, çok merak ettim :))

    YanıtlaSil
  3. Harika olmuş ! Devamını bekliyorum :)

    YanıtlaSil
  4. Uslubuna bayıldım. Biran sonunda gerçek bir aşk hikayesi çıkacak diye bir çırpıda okuyup bitiriverdim. Devamını heyecanla bekliyorum:)

    http://makeupbybgm.blogspot.com/

    YanıtlaSil
  5. Açıkcası ben bir solukta yazdıgın yazıyı okudum.Kendimi bir an o adamın yerine koydum..Bence bu kişi bu konularda çok başarılı..

    YanıtlaSil
  6. canım merhaba hikayen çok güzel sonuna gelene kadar anlamadım desem hikaye olduğunu:))
    tesadüflerin bir sebebe dayandığını düşünürüm..
    Sevgiler..

    YanıtlaSil
  7. Çok begendım bu satırları okurken gercekten olayın ıcındeymıs gıbı akıp gitti kelimeler.. :)

    YanıtlaSil
  8. Sonuna gelinceye kadar, bu hikayeyi atmıyorsa ve Demir'e aşık olmadıysa müsadenle ben bir aşık olabilir miyim diye düşündüm :))
    Dünya gelişimiz ve tüm yaşamımız tesadüf...

    YanıtlaSil
  9. Evet tesadüs diye bir şey vardır ve bazen insan neyi görmek isterse hayat karşına onu çıkarır :))

    YanıtlaSil
  10. Yazının sonuna gelene kadar başından geçen bir olayı anlatıyorsun sandım :) Çok güzel olmuş, tesadüflere inanırım, olamaz mı olabilir ;)

    YanıtlaSil
  11. Ne kadar gerçeğe yakın ve başarılı bir hikaye, kaleminize sağlık.
    Tesadüflere inanır ve severim :)

    YanıtlaSil
  12. tesadüf diye bir şey yoktur bence de, her zaman önceden yazılmış bir oyunu oynadığımızı düşünürüm... bazıları kader der buna :)

    YanıtlaSil
  13. İnanmak isterim. Bi de çok ara verme, sık sık yaz, merak ediyorum böyle hikayeleri :)

    YanıtlaSil
  14. Harika bir hikaye olmuş devamını merakla brkliyorum

    YanıtlaSil
  15. Canım ben ilk okumaya başladığımda kendi yaşadığın olayı anlatıyorsun sandım, sonlarına doğru hikaye olduğunu anladım, çok beğendim devamını bekliyorum, hadi bakalım kolay gelsin:)

    YanıtlaSil
  16. Soluksuz okuyuvermişim. Heyacan katmışsınız epey. Tebrikler devamını da bekliyoruz.

    YanıtlaSil
  17. Çok güzeldi gerçekteni sabah sabah iyi geldi :)

    YanıtlaSil
  18. Hikaye hoş olmuş, tesadüflere inanmam

    YanıtlaSil

♥♥♥her düşünce değerli bizim için ♥♥♥