Pages

29 Şubat 2012

3 ZAMAN TÜNELİ

Genç kız avuçlarını smsıkı yummuştu.sokak lambasının altında ateş böceği gibi hissetti kendini..dudakları aralık gözleri kapalıydı.yorgun şehrin bilindik ayazından derin bi nefes daha çekti ciğerlerine.yağan yağmuru önce burnunda sonra dudaklarında hissetti...saç diplerinin ıslanışıyla ellerini açtı, gökyüzüne kaldırdı.

yağmuru hissetti rüzgarın tenindeki soğuk dokunuşlarına aldırmadan; sadece damlaları hissetti...avuç içlerindeki minik çizgilere baktı "bana bukadar yakınsın aslında" diye mırıldandı.yağmurun etkisiyle iyice ağırlaşan sırt çantasını açtı.el yordamıyla çantayı kurcaladı.hayır yoktu.sonra deri ceketinin ceplerini yokladı yağmurdan ıslanıp kırılmış sigarası dağılmış tütünleriyle öylece alelade cebindeydi,ıslak tütüne dokundu...

sonsuz bir tünelmiş gibi duran sokağa baktı.eriyen karlar çirkin kaldırımların makyajıydı...adımları hızlandı hava kararmaya başlamıştı.yanından geçen insanları ışık kümelerine bakar gibi hızlı hızlı fotoğrafladı.adımları hızlndıkça yağmurda hızlandı.


                                                         



işte sonunda sokağın sonundaydı.kafasını kaldırdı o çok tanıdık eski apartmana baktı.garip.bukadar yüksekmiydi bu bina? o güne kadar katları sayma gereği duymamıştı.tam 7 kat.1950lerden kalma yaşlı bir kurt adeta...betonu yağ yeşili camları ufak kapıları dar...ama dimdik hala güvenli.kırmızının en canlısına bulanmış demirleri buz gibi, tanık olduklarının ketumluğuyla sanki....

binaya yöneldi, girişe yaklaştı.eski apartman kapısına dayandı.öylece durdu bir süre...sonra kapıdan bir adım uzaklaştı.kaliteli müziğin ve berbat biranın  harmanlandığı mekana giren gençlere yol verdi.kapı her açıldığında küf kokusunun tanıdık esintisine gülümsedi.

birsüre daha girişte durdu...anne kucağıyla buluşan küçük bir çocuk gibi sakinleşiyordu damlalar... sırtını yeniden giriş kapısına dayadı.tam o sırada karşıdaki sahafın buğulanmış camındaki silüetin aşinalığıyla irkildi.sırt çantasını yerden aldı hızlı adımlarla karşı kaldırıma geçti.buğulanmış ağır cam kapıyı var gücüyle itti...








her yerde hep kar var.bembeyaz ve kusursuz.ışığı alabildiğine yansıtan, soğuk ama tertemiz.içilen kahve eşliğinde yağan karın ilhamını bir sokak lambası verirse yazısı da böle olur..

3 yorum:

♥♥♥her düşünce değerli bizim için ♥♥♥